Wnętrza

Dom w klimacie loftu w Osowie w Szczecinie – realizacja Ewy Arlen

Projekt wnętrza w Szczecinie krok po kroku: jak wygląda i ile kosztuje w 2026 roku

Projekt wnętrza w Szczecinie prowadzę w czterech etapach: rozmowa i materiały, układ funkcjonalny, koncepcja z wizualizacjami i dokumentacja dla wykonawcy. Pełny projekt mieszkania lub domu kosztuje od 290 zł/m², a projekt jednego pomieszczenia od 2 900 zł. Poniżej opisuję, jak to wygląda w praktyce, ile trwa i co warto przygotować przed pierwszą rozmową.

Projektuję wnętrza od 2010 roku i mam za sobą ponad 500 projektów. Pracownię prowadzę w Szczecinie, przy ul. Siennej 9. Na początku współpracy najczęściej słyszę pytanie: „Od czego zacząć i ile mnie to będzie kosztować?”. Ten tekst to moja odpowiedź.

Ile kosztuje projekt wnętrza w Szczecinie w 2026 roku?

Ceny podaję otwarcie. Pełny projekt wnętrza kosztuje od 290 zł/m². Dla mieszkania 60 m² punkt wyjścia to ok. 17 400 zł, a dla domu 150 m² ok. 43 500 zł. Ostateczna kwota zależy od zakresu: czy przesuwamy ściany, ile jest zabudów stolarskich, jak szczegółowa ma być dokumentacja. Zakres i cenę dostajesz w ofercie, zanim cokolwiek zaczniemy.

Jeśli remontujesz jedno pomieszczenie, nie potrzebujesz projektu całego mieszkania. Projekt pojedynczego pomieszczenia kosztuje:

  • łazienka – od 2 900 zł,
  • sypialnia – od 3 600 zł,
  • kuchnia – od 3 900 zł,
  • salon – od 4 200 zł.

W każdym z nich są 2 rundy poprawek, a projekt oddaję do 30 dni roboczych od otrzymania materiałów. Wszystkie stawki znajdziesz w cenniku projektów wnętrz.

Jak wygląda projekt wnętrza krok po kroku?

Każdy projekt prowadzę sama, od pierwszej rozmowy do dokumentacji. Kolejność jest zawsze ta sama, bo każdy etap opiera się na poprzednim.

1. Rozmowa i materiały

Opisujesz mieszkanie lub dom, przesyłasz rzut i zdjęcia. Najprościej zrobić to przez formularz opisz swoje mieszkanie albo telefonicznie: 507 066 339. Na tej podstawie przygotowuję ofertę z zakresem, ceną i terminem.

2. Układ funkcjonalny

Pracuję Metodą Proporcji Arlen: najpierw proporcje, osie i światło, potem kolory i materiały. Na tym etapie zapadają decyzje, które później najdrożej zmienić: gdzie stoją ściany, kuchnia i łazienka, gdzie wychodzą instalacje, jak prowadzi się droga od wejścia do salonu.

3. Koncepcja i wizualizacje

Gdy układ działa, dobieram materiały, kolory, meble i oświetlenie. Widzisz wnętrze na wizualizacjach, zanim cokolwiek kupisz. Masz 2 rundy poprawek, żeby dopracować to, co nie zagrało.

4. Dokumentacja dla wykonawcy

Na końcu dostajesz rysunki i zestawienia, które ekipa może wycenić i wykonać bez zgadywania. To one oszczędzają najwięcej pieniędzy, bo eliminują poprawki na budowie.

Ile trwa projekt wnętrza?

Projekt jednego pomieszczenia oddaję do 30 dni roboczych od otrzymania kompletu materiałów. Termin pełnego projektu mieszkania lub domu zależy od metrażu i zakresu, dlatego podaję go w ofercie.

Najlepszy moment na projekt to czas przed remontem: zanim wejdzie ekipa, zanim zamówisz kuchnię i płytki. Jeśli kupujesz mieszkanie od dewelopera, warto zacząć jeszcze przed odbiorem, bo część zmian (np. przesunięcie punktów elektrycznych) łatwiej zgłosić wcześniej.

Czy architektka ze Szczecina może zaprojektować wnętrze online?

Tak. Z klientami ze Szczecina spotykam się w pracowni, ale pojedyncze pomieszczenia projektuję też w pełni zdalnie, dla osób z całej Polski. Wystarczy rzut z wymiarami, zdjęcia ścian i odpowiedzi na kilka pytań o to, jak korzystasz z pomieszczenia.

Najczęściej zdalnie powstają kuchnie i łazienki, bo to pomieszczenia, w których błąd kosztuje najwięcej. Szczegóły znajdziesz na stronach projekt kuchni online (od 3 900 zł) i projekt łazienki online (od 2 900 zł).

Gdzie w Szczecinie projektowałam wnętrza?

Projektuję w całym Szczecinie i okolicach. Przykłady zrealizowanych wnętrz to mieszkanie w stylu loftowym na Warszewie, dom M100 na Warszewie i dom w klimacie loftu w Osowie. Prowadziłam też wnętrza na Gumieńcach oraz pod Szczecinem: w Wołczkowie, Grzepnicy, Siadle Dolnym, Bezrzeczu, Przęsocinie, Dołujach, Zakrzycach i Gryfinie.

Każde z tych wnętrz zaczynało się tak samo: od rzutu i rozmowy o tym, jak domownicy naprawdę żyją. Więcej o tym, jak pracuję na miejscu, przeczytasz na stronie projektowanie wnętrz Szczecin.

Czy projekt wnętrza się opłaca?

W większości remontów tak, bo najdroższe są błędy, których nie widać na początku. Gniazdko schowane za szafą, drzwi, które zahaczają o lodówkę, płytka docinana na 2 cm w najbardziej widocznym miejscu ściany, oświetlenie, które razi zamiast pomagać. Każda taka poprawka to przestój ekipy, dodatkowa robocizna i często kupowanie materiału drugi raz.

Projekt przenosi te decyzje z budowy na papier. Wiesz, co kupić, w jakiej ilości i w jakiej kolejności. Ekipa wycenia konkretny zakres, a nie „mniej więcej”. Dla mieszkania 60 m² projekt kosztuje od ok. 17 400 zł, czyli zwykle niewielką część budżetu całego remontu i wyposażenia, a pozwala uniknąć poprawek, które łatwo kosztują więcej.

Co przygotować przed pierwszą rozmową z architektem?

Im więcej wiem na starcie, tym dokładniejsza jest oferta. Przygotuj:

  • rzut mieszkania lub domu z wymiarami (od dewelopera albo z inwentaryzacji),
  • zdjęcia każdej ściany pomieszczeń, które mają się zmienić,
  • orientacyjny budżet na remont i wyposażenie,
  • termin, w którym chcesz zacząć remont lub się wprowadzić,
  • kilka słów o tym, kto mieszka we wnętrzu i jak z niego korzysta,
  • inspiracje: co Ci się podoba, a czego na pewno nie chcesz.

Nie musisz mieć wszystkiego. Jeśli brakuje rzutu albo nie wiesz, jaki budżet jest realny, ustalimy to w trakcie rozmowy.

Najczęstsze pytania o projekt wnętrza w Szczecinie

Czy 290 zł/m² to cena ostateczna?

To cena wyjściowa za pełny projekt. Ostateczna kwota zależy od zakresu, np. liczby zabudów stolarskich czy zmian w układzie ścian. Dokładną cenę dostajesz w ofercie przed rozpoczęciem pracy.

Ile rund poprawek jest w cenie projektu?

W cenie są 2 rundy poprawek. To wystarcza, żeby dopracować układ i koncepcję bez rozciągania projektu w nieskończoność.

Czy mogę zamówić projekt tylko kuchni albo łazienki?

Tak. Projekt łazienki kosztuje od 2 900 zł, kuchni od 3 900 zł. Oba mogą powstać online, a oddaję je do 30 dni roboczych od otrzymania materiałów.

Jak zacząć współpracę?

Opisz mieszkanie w formularzu na stronie ewaarlen.com/opisz-mieszkanie/ albo zadzwoń pod numer 507 066 339. Na podstawie opisu przygotuję ofertę z zakresem, ceną i terminem.

Ewa Arlen, architektka (mgr inż. arch.)
Projektowanie wnętrz w Szczecinie, Warszawie i online. Kontakt: projekty@ewaarlen.com, 507 066 339.

Czytaj więcej
Pokój dziecięcy z łukiem i zielonym zagłówkiem, mieszkanie w Szczecinie

Pokój dziecka z ADHD lub autyzmem. Jak zaprojektować przestrzeń, która uspokaja dziecko i całą rodzinę

Jest wieczór. Na podłodze leżą klocki, kredki i połowa zawartości szafy. Dziecko jest zmęczone, ale zamiast się wyciszać, nakręca się coraz bardziej. Lekcje miały zająć pół godziny, a trwały dwie. Ty marzysz tylko o tym, żeby wszyscy wreszcie zasnęli.

Znam ten obraz z rozmów z wieloma mamami, które przychodzą do mnie z pokojem dziecka z ADHD, autyzmem albo trudnościami integracji sensorycznej. Projektuję dla takich rodzin od lat i to jest temat, który jest mi szczególnie bliski. Pokój nie zastąpi terapii ani nie „wyleczy” ADHD. Może jednak sprawić, że dziecku łatwiej się wyciszyć, skupić i zasnąć, a Tobie łatwiej przejść przez dzień.

Dlaczego zwykły „ładny pokój” nie wystarcza

Większość pokoi dziecięcych projektuje się tak, żeby dobrze wyglądały na zdjęciu: kolorowe tapety, otwarte półki pełne zabawek, dużo dekoracji. Dla dziecka, które mocno odbiera bodźce, taki pokój jest jak plac zabaw, który nie wyłącza się nigdy. Wszystko woła o uwagę naraz.

Dlatego zaczynam od pytań, a nie od kolorów. Kiedy jest najtrudniej? Gdzie dziecko odrabia lekcje? Czy szuka ruchu, czy raczej kryjówki? Co je drażni: hałas, światło, metki w ubraniach? Z tych odpowiedzi powstaje układ pokoju.

Strefy, które pomagają się regulować

Dziecko z ADHD czy ASD potrzebuje jasnego podziału: tu śpię, tu się uczę, tu się ruszam, tu odpoczywam. Kiedy wszystko dzieje się w jednym miejscu, trudno mózgowi przełączyć się z zabawy na sen.

  • Strefa snu – osłonięta, spokojna, bez zabawek w zasięgu wzroku. Dobrze działa łóżko we wnęce, z miękkim zagłówkiem i baldachimem.
  • Strefa nauki – biurko odwrócone od okna i drzwi, bez półek z zabawkami przed oczami.
  • Strefa ruchu – drabinka, kółka, worek do skakania. Ruch to dla wielu dzieci sposób na regulację, nie „rozrabianie”.
  • Kącik wyciszenia – namiot, wnęka, miękkie panele. Miejsce, do którego dziecko może się schować, kiedy świat jest za głośny.
Łóżko we wnęce z łukiem i miękkim zagłówkiem – pokój dziecięcy, projekt Ewa Arlen
Łóżko we wnęce daje poczucie osłonięcia i ułatwia wyciszenie przed snem.

Światło, które nie pobudza wieczorem

Mocne, białe światło z sufitu wieczorem działa jak sygnał „dzień trwa dalej”. W pokojach dzieci planuję kilka źródeł: ciepłe, ściemnialne oświetlenie ogólne, lampkę do czytania przy łóżku i delikatną podświetlaną listwę, która może zostać jako nocne światło. Oprawy wybieram bez migotania, a okna osłaniam roletami zaciemniającymi, żeby latem dziecko nie budziło się o świcie.

Kolor i wzór: spokojna baza, jeden akcent

Zamiast feerii barw proponuję stonowaną bazę: ciepłe beże, przygaszone zielenie, piaskowe odcienie. Wzór czy intensywny kolor zostawiam na jedną ścianę, najlepiej poza polem widzenia z łóżka i biurka. Więcej o tym, co mówią badania o kolorach, piszę w artykule Kolory w pokoju dziecka z ADHD i autyzmem.

Kącik zabawy z miękkimi panelami i spokojną tapetą – pokój dziecięcy, projekt Ewa Arlen
Miękkie panele przy ścianie: miejsce na zabawę na podłodze i bezpieczne oparcie.

Dźwięk i dotyk – szczególnie przy autyzmie

Dzieci w spektrum autyzmu często bardzo mocno odbierają dźwięki i faktury. Echo w pustym pokoju, skrzypiąca podłoga czy szorstka tkanina potrafią zepsuć cały dzień. Dlatego dbam o akustykę: tapicerowane panele, gruby dywan, zasłony z ciężkiej tkaniny. Materiały dobieram tak, żeby były przyjemne w dotyku, a dziecko mogło samo wybrać, czego chce dotykać.

Porządek, który dziecko ogarnia samo

Bałagan to nie tylko kwestia charakteru. Dziecku z ADHD trudno utrzymać porządek, kiedy rzeczy nie mają jasnego miejsca. Planuję więcej zamkniętych frontów, a mniej otwartych półek. Wszystko jest na wysokości dziecka, a pojemniki mają obrazki zamiast napisów. Kiedy sprzątanie jest proste, przestaje być codzienną walką.

Zabudowa z zamkniętymi frontami i biblioteczką w pokoju dziecka – projekt Ewa Arlen
Zamknięte fronty chowają bodźce, a kilka otwartych półek zostaje na ulubione książki.

Ruch zamiast zakazu

Dziecko, które musi się ruszać, i tak będzie się ruszać, tylko na kanapie i na meblach. Lepiej dać mu na to miejsce. Drabinka przy biurku, kółka gimnastyczne czy huśtawka terapeutyczna (zawsze uzgodniona z terapeutą SI) pozwalają rozładować napięcie i potem łatwiej usiąść do nauki.

Pokój dziecięcy z biurkiem i drabinką gimnastyczną – projekt Ewa Arlen
Drabinka obok biurka: krótka przerwa na ruch zamiast walki o skupienie.

A jeśli to Ty też masz ADHD?

ADHD często nie dotyczy tylko dziecka. Wiele mam dopiero przy diagnozie syna czy córki odkrywa, że ich własne zmęczenie i chaos mają tę samą przyczynę. Jeśli to Twoja historia, nie jesteś z tym sama.

Projektując pokój dziecka, często projektuję też spokój dla mamy: przedpokój, w którym klucze i plecaki zawsze mają swoje miejsce, kuchnię bez rzeczy na blatach, kąt w sypialni tylko dla Ciebie. Mniej bodźców w całym domu to mniej napięć między domownikami.

Jak pracuję przy takim projekcie

Zaczynamy od rozmowy z rodzicami i ankiety o codzienności dziecka. Jeśli dziecko jest pod opieką terapeuty SI lub psychologa, proszę o jego zalecenia. Potem przygotowuję dwa układy pokoju do wyboru, wizualizacje i rysunki dla stolarza i elektryka. Pracuję online z rodzinami w całej Polsce.

Ważne jest dla mnie, żeby pokój był bezpieczny, czytelny i wspierał dziecko w odpoczynku, zabawie, nauce i regulacji emocji. Nie projektuję „dla diagnozy”. Projektuję dla konkretnego dziecka i jego rodziny. O tym, jak wygląda praca z dziećmi, piszę też w tekście Jak pracuję z dziećmi i w artykule o stymulacji integracji sensorycznej przez wnętrza.

Pokój dziecka z kontrastowymi wzorami i drewnianą zabudową – projekt Ewa Arlen
Kontrastowe wzory w jednym miejscu, reszta pokoju spokojna i drewniana.

EduGierki – nauka bez walki

Dla dzieci stworzyłam też EduGierki, czyli gry edukacyjne do nauki i powtórek przed sprawdzianami. Powstały z tej samej myśli co moje projekty: żeby dziecku było łatwiej, a rodzicom spokojniej.

Porozmawiajmy o pokoju Twojego dziecka

Wyślij mi rzut pokoju i napisz kilka zdań o dziecku. Odpiszę z propozycją zakresu i ceną. Możesz to zrobić przez formularz Opisz swoje mieszkanie. Ceny projektów pojedynczych pomieszczeń znajdziesz na stronie Projekty pomieszczeń online.

Ewa Arlen, mgr inż. arch. Projektuję wnętrza od 2010 roku, mam za sobą ponad 500 projektów, w tym wiele pokoi dla dzieci z ADHD, ASD i trudnościami integracji sensorycznej.

Najczęstsze pytania

Czy projekt pokoju dla dziecka z ADHD może powstać zdalnie?

Tak. Projektuję online dla rodzin w całej Polsce i za granicą. Potrzebuję rzutu pokoju z wymiarami, zdjęć ścian i odpowiedzi na kilka pytań o codzienność dziecka. Spotykamy się online, a projekt dostajesz w folderze, do którego masz dostęp przez cały remont.

Czy uwzględniasz zalecenia terapeuty integracji sensorycznej?

Tak, i proszę o nie na początku. Terapeuta zna dziecko z gabinetu, ja przekładam jego zalecenia na układ, światło, materiały i sprzęty w domu. Zalecenia specjalistów są dla mnie nadrzędne.

Ile kosztuje projekt pokoju dziecięcego?

Projekt jednego pomieszczenia zaczyna się od 2 900 zł brutto. Dokładną kwotę podaję po obejrzeniu rzutu, bo zależy od wielkości pokoju i zakresu zabudów.

Czy pomagasz też rodzicom, którzy mają ADHD?

Tak. Często projektuję nie tylko pokój dziecka, ale cały dom tak, żeby codzienność była prostsza dla wszystkich domowników: z mniejszą liczbą bodźców, stałymi miejscami na rzeczy i strefą wyciszenia dla dorosłych.

Czytaj więcej
Pokój dziecka z łukowymi szafami i biblioteczką, projekt Ewa Arlen

Kolory w pokoju dziecka z ADHD i autyzmem – co mówią badania

Czerwień potrafi obniżyć wynik testu, zanim dziecko go zacznie. Dzieci ze spektrum autyzmu konsekwentnie odrzucają żółć. A dzieci z ADHD, wbrew intuicji, piszą lepiej, gdy bodźca jest więcej, nie mniej. Zebrałam najważniejsze badania i przełożyłam je na decyzje, które podejmujemy przy projektowaniu pokoju dziecka: kolor ścian, światło, materiały i to, jak ułożyć strefy nauki i odpoczynku.

Wyobraź sobie dwoje ośmiolatków przy jednym biurku. Oboje mają odrobić to samo zadanie. Jedno ma diagnozę ze spektrum autyzmu i po dwóch minutach odsuwa się od blatu, bo wszystko „za bardzo świeci”. Drugie ma ADHD, patrzy na tę samą stonowaną ścianę i po dwóch minutach odpływa myślami, bo nic się nie dzieje.

To nie jest kaprys żadnego z nich. To dwa przeciwne profile przetwarzania bodźców i jedno wnętrze nie obsłuży ich obu naraz, jeśli nie zaplanujemy go świadomie. Zacznijmy jednak od tego, co dotyczy wszystkich dzieci.

Kolor nie jest dekoracją. Jest bodźcem, i to mierzalnym

W badaniach nad emocjonalnym działaniem barw najczęściej cytuje się pracę Patricii Valdez i Alberta Mehrabiana z 1994 roku (Journal of Experimental Psychology: General). Jej wniosek burzy popularne myślenie o „kolorze uspokajającym” i „kolorze pobudzającym”.

Reakcję emocjonalną, czyli przyjemność, pobudzenie i poczucie kontroli, przewidywała przede wszystkim jasność i nasycenie barwy, a nie sam odcień. Jasne i mało nasycone kolory dawały wyższą przyjemność przy niższym pobudzeniu.

„Zamień różowy na zielony” rozwiązuje mniej niż połowę problemu. Prawdziwa różnica leży w tym, jak nasycone są kolory na ścianach, tkaninach i meblach.

Czerwień obniża wyniki, i to bez wiedzy dziecka

W 2007 roku zespół Andrew Elliota opublikował serię sześciu eksperymentów. Badani byli krótko eksponowani na kolor tuż przed zadaniem sprawdzającym, na przykład testem inteligencji. Wynik był konsekwentny: ekspozycja na czerwień pogarszała wykonanie zadania.

Efekt działał poniżej progu świadomości. Autorzy tłumaczą to motywacją unikania: w kontekście nauki czerwień jest wyuczonym sygnałem porażki (czerwony długopis, czerwona poprawka, czerwona jedynka). Mózg reaguje wycofaniem, zanim zdąży pomyśleć.

We wnętrzu: czerwień nie powinna być kolorem strefy nauki. Ściana za biurkiem, tablica, organizery i podkładka na blacie to miejsca, w których lepiej sprawdzają się przygaszone zielenie, szarozielone tła i ciepłe drewno.

Autyzm: mniej bodźca, a przede wszystkim mniej żółci

Marine Grandgeorge i Nobuo Masataka (Frontiers in Psychology, 2016) porównali preferencje kolorystyczne 29 chłopców ze spektrum autyzmu i 38 chłopców rozwijających się typowo, w wieku 4–17 lat.

Kolor Wynik u chłopców ze spektrum Istotność
Zielony wybierany istotnie częściej p = 0,029
Brązowy wybierany istotnie częściej, najsilniej u dzieci 4–10 lat p < 0,0001
Żółty wybierany istotnie rzadziej p < 0,001
Czerwony, niebieski, różowy brak istotnych różnic —

Żółć miała najwyższą luminancję spośród badanych barw. Autorzy łączą to z nadwrażliwością sensoryczną: dla dziecka z nadwrażliwością żółta ściana nie jest wesoła. Jest głośna.

Wniosek, który zaskakuje rodziców: popularne „ciepłe, kremowe” ściany w pokojach dziecięcych to w praktyce rozjaśniona żółć. Bezpieczniejsze są bardzo jasne, lekko chłodne szarozielone tła oraz ziemiste brązy, czyli kierunek, który dzieci ze spektrum same wybierają.

Ostrożną wskazówkę daje też badanie z 2025 roku (Humanities and Social Sciences Communications) dotyczące światła w otoczeniu dzieci autystycznych. Przy białym świetle odnotowano najwięcej odmów wykonania zadania i najwięcej zachowań agresywnych, przy czerwonym najwięcej zachowań powtarzalnych. Próba była mała (13 dzieci), więc to wskazówka, nie dowód. Zbiega się jednak z praktyką projektową: unikać czystej bieli i czystej czerni, stosować barwy przygaszone i matowe.

ADHD: dokładnie odwrotnie

Intuicja podpowiada, że dziecko, które się rozprasza, potrzebuje otoczenia możliwie ubogiego w bodźce. Badania mówią coś innego.

Margarete Imhof (2004) zbadała wpływ koloru na pismo 66 dzieci z ADHD. Gdy dzieci pisały na kolorowym papierze zamiast na białym, ich pismo było wyraźnie staranniejsze. U rówieśników bez ADHD tej różnicy nie było. Kolor pomógł tylko tym, którzy go potrzebowali.

Wyjaśnia to hipoteza optymalnej stymulacji: przy ADHD pobudzenie korowe bywa obniżone, a dodatkowy, uporządkowany bodziec z zewnątrz pomaga utrzymać uwagę.

Dziecko ze spektrum najczęściej potrzebuje obniżenia poziomu bodźca. Dziecko z ADHD najczęściej potrzebuje jego podniesienia, tyle że w sposób uporządkowany i związany z zadaniem, a nie przypadkowy.

Niebieski i żółty: słaby punkt przy ADHD

Badania nad percepcją barw w ADHD (m.in. Banaschewski i wsp., 2006; Kim, Chen i Tannock, 2006) wskazują na osłabienie osi niebiesko-żółtej. Dzieci z ADHD reagowały na bodźce niebieskie wolniej niż rówieśnicy, przy braku różnicy dla zielonych.

We wnętrzu: nie opieraj systemu porządku wyłącznie na różnicy niebieskie–żółte (np. pojemniki „niebieskie na książki, żółte na zabawki”). Zawsze dodaj drugi nośnik: kształt, ikonę albo podpis.

Co to znaczy dla pokoju dziecka

Skoro jedno dziecko potrzebuje mniej bodźca, a drugie więcej, nie istnieje jedna „dobra” kolorystyka. Uśrednienie daje najgorsze z obu światów. W projekcie lepiej zadziałają strefy na wspólnej, spokojnej bazie: przygaszonej, zielono-ziemistej, bez czerwieni i bez jaskrawej żółci.

Strefa wyciszenia Strefa aktywności i nauki
Kolor niskie nasycenie, jedna barwa wiodąca, matowe wykończenia nieco mocniejsze akcenty, kolor porządkuje rzeczy i zadania
Światło ciepłe, ściemnialne, bez olśnienia, bez czystej bieli dobre światło zadaniowe nad biurkiem, równe i bez migotania
Materiały tkaniny, drewno, miękkie powierzchnie, mniej przedmiotów na widoku tablica, organizery, zamknięte schowki na to, co rozprasza
Porządek przewidywalny, stały układ system oznaczeń: kolor plus kształt lub podpis

Strefa wyciszenia nie jest „kącikiem dla dziecka z autyzmem”. Korzysta z niej każde dziecko zmęczone po długim dniu. A ponieważ ADHD i spektrum autyzmu często współwystępują u tej samej osoby, najważniejsze jest obserwowanie, co realnie działa u konkretnego dziecka, i projektowanie tak, żeby dało się to łatwo zmienić.

Ściąga dla rodzica

Zrób Unikaj
Jasne, lekko chłodne szarozielone ściany, ziemiste brązy, drewno Kremowych i jaskrawożółtych ścian
Matowe farby i powierzchnie Połysku, czystej bieli i czystej czerni na dużych płaszczyznach
Przy ADHD: kolorowe, uporządkowane systemy przechowywania i oznaczeń Kolorowania „wszystkiego” bez systemu
Przy nadwrażliwości: przygaszone barwy, mniej rzeczy na blacie, ściemnialne światło Mocnych, czystych kolorów i ostrego, zimnego światła
Oznaczenia: kolor plus kształt lub podpis Informacji zakodowanej wyłącznie kolorem
Przy sprawdzaniu zadań: zielony, ołówek albo ochra Czerwonego długopisu

Ważne zastrzeżenie

To przegląd badań i wskazówek projektowych, a nie porada terapeutyczna. Część przytoczonych badań opiera się na niewielkich próbach, a wyniki dotyczą grup, nie konkretnego dziecka. Jeśli podejrzewasz u dziecka nadwrażliwość sensoryczną albo trudności z uwagą, najlepszym krokiem jest rozmowa z psychologiem lub terapeutą integracji sensorycznej. Żaden kolor ściany tego nie zastąpi.

Jeśli planujesz pokój dziecka i chcesz go zaprojektować z myślą o tym, jak dziecko przetwarza bodźce, umów konsultację albo bezpłatną rozmowę.

Źródła

  • Elliot A.J., Maier M.A., Moller A.C., Friedman R., Meinhardt J. (2007). Color and psychological functioning: The effect of red on performance attainment. Journal of Experimental Psychology: General.
  • Grandgeorge M., Masataka N. (2016). Atypical Color Preference in Children with Autism Spectrum Disorder. Frontiers in Psychology, 7:1976.
  • Imhof M. (2004). Effects of color stimulation on handwriting performance of children with ADHD without and with additional learning disabilities. European Child & Adolescent Psychiatry.
  • Banaschewski T. i wsp. (2006). Colour perception in ADHD. Journal of Child Psychology and Psychiatry; Kim S., Chen S., Tannock R. (2006). Color naming deficits and ADHD: a retinal dopaminergic hypothesis. Behavioral and Brain Functions.
  • Valdez P., Mehrabian A. (1994). Effects of color on emotions. Journal of Experimental Psychology: General.
  • The impacts of light color on autistic children (2025). Humanities and Social Sciences Communications.
  • Smart Interface Design Patterns: How To Design For Autistic People.

Tekst powstał na podstawie przeglądu badań opublikowanego na edugierki.pl, uzupełnionego o wnioski dla projektowania pokoju dziecka.

Czytaj więcej
Sypialnia z kamienną ścianą za łóżkiem, sztukaterią i mosiężnymi kinkietami, projekt Ewa Arlen

Projekt wnętrza skrojony na Twoją miarę

Wnętrze skrojone na Twoją miarę – co to właściwie oznacza? Dlaczego tak ważna jest świadomość potrzeb użytkownika w projektowaniu? Projekt domu czy wnętrza powinien być skrojony na miarę, czyli dostosowany  do Ciebie i Twojej rodziny, w końcu to Wy spędzacie w nim najwięcej czasu.

Czytaj więcej
Jadalnia z kryształowym żyrandolem i nakrytym stołem, projekt Ewa Arlen

Stwórz dobre relacje z bliskimi z pomocą psychologii wnętrza

Budując dom czy kupując mieszkanie, często myślimy o wspólnym życiu z bliskimi osobami. Niestety zdarza się, że na etapie projektowania czy wyboru mieszkania skupiamy się tylko na metrażu i liczbie pokoi w zależności od potrzeb naszej rodziny. Tymczasem takie elementy wnętrza jak układ funkcjonalny, liczba i rodzaj mebli, a nawet kolor ścian, mają wpływ na Twoje życie rodzinne. Tutaj z pomocą przychodzą nam narzędzia psychologii wnętrza.

Czytaj więcej
Przezroczysta huśtawka przy oknie i drewniane lamele, projekt Ewa Arlen

Jak projektujemy mieszkania na wynajem?

Mieszkania na wynajem to ostatnio dość popularna forma inwestowania w nieruchomości. Z każdym rokiem obserwujemy nowe możliwości dla tej strefy zysku. Nasz styl życia na przestrzeni lat znacznie ewoluował.

Czytaj więcej
507 066 339 WhatsApp